YİNE YENİDEN BURALARDAYIZZ...

  Çok zaman oldu buralardan gideli..daha doğrusu yazmayı bırakalı..çünkü izlediğim blogları okumaya devam ettim yazmasam da...

  Gelelim bizee ..yaşadığımız şehir değişti 2013 aralıktan beri İstanbul dayız artık.yeniden evlendim ve süpriz bir bebek girdi hayatımıza..ama yaşım yadsınamaz halde olmasına rağmen o minik kalbe kıyamadım..dr. um bana yapılan testte yüksek riskte down sendromu dediğinde ondan vazgeçmeyi hiç düşünmedim..ama biryanım da bunun sadece bir olasılık olduğunu telkin ediyordu içime..hani hep biliriz duyarız bazı şeyleri de hiç başımıza gelebileceğini kendimize konduramayız ya biraz öyleydi bendeki hislerde tabi :)..nihayet  ilk karşılaşmamız doğar doğmaz oldu kızımla ve o an ben artık down sendromlu bir meleğin annesi olduğumu gördüm..ilk 2 gün korkulu endişeli bir ruh halindeydim..neler bekliyordu nasıl bir yol izlemeliydim karışmıştı aklım..sonra panik halimi üzerimden atıp birlikte hayatımıza önce meleğimi kabullenmekle başladım..araştırdım araştırdım..öğrendikçe korkularım azaldı..ancak 4 günlükken başlayan sarılık maceramız 53 gün sürdü ve stersi beni zorladı biraz..doğuştan tiroid sorunumuz olduğunu öğrendik ve ilaç kullanarak tedavi olacağını da öğrendik ..şükür ki kalp gibi ciddi bir sorunumuz yok..şimdi 7 aylık olduk ve artık özel eğitim merkezinde fizyoterapiye başladık..( down sendromlu çocuklar doğuştan hipotone yani kas gevşekliği yaşıyorlar..bu yüzden  normale yakın zamanlarda gelişimlerine yardımcı olması için fizyoterapi görüyorlar..)şimdi kucağımda sizlere yeniden hikayemizin ilk gününü birlikte yazıyoruz :D

  minnak kızım ve abi olan oğlumla şimdilik iyi akşamlar diyoruz...

geçer miii....

hayatımın en zor günlerinden birkaçını yaşıyorum bu aralar..en son bu kadar çok annem öldüğünde ağladım günlerce..durduramazdım gözyaşlarım kendiliğinden inerdi..
şimdi yine aynı moddayım bu sefer biraz farklı ölen yok ama bir yol ayrımı var...
yürütmek için kendimle uzun süre mücadele verdiğim bir evliliğim vardı ama artık anladım ki benn yanlış seçim yapmışım gerçekten ama kendime çok kızıyorum şimdi hem eşimi hem kendimi onarılmaz üzüntülere mecbur bıraktım...üstelik bir oğlumuz var ve onun çok yara almadan çıkmasını istiyorum bu badireden..bikaç gün sonra bitecek bu evlilik ama sonrasında nasıl bir hayat olacak neler bekliyor bizi çok ta net değil..
biraz korkuyorum biraz güçlüyüm biraz hüzünlüyüm biraz umutluyum....bu liste böyle uzamakta tabi..
evlilik kararıda ilk benim di ayrılık kararı da ilk benim..yani günahı da sevabı da benim bu işin ama çok ağır bir vebal sanırım ki zorlanıyorum, kendimle cebelleşiyorum bazen sakinleşip herşey yoluna girecek diye teselli ediyorum kendimi bazen acının dibine vuruyorum.
biter mi bu sancılı zamanlar hayat normale döner mi???noolur herşey bizim için  güzel olsunn..kararım pişmanlık sebebim olmasınn inşallah. ..(dualarınızı eksik etmeyin bizden olur mu..

ankara dönüşü!!

yine 1 ay olmuş bloğuma yazmayalı :( ama zaten yaklaşık 3 haftadır ankara daydık kerem ve ben..gittiğimiz gün ben hasta oldum antibiyotik falan kullanmak zorunda kaldım ama herşeye rağmen eğlenceli dolu dolu günler yaşadık...teyzem, yeni eşi ve kuzenlerim harika günler geçirmemizi sağladılar onlara teşekkür ediyoruumm..teyzemin evi bahçeli triplex bir ev ve öyle sakin huzurlu biyerde ki insan dışarı çıkmadan bile canı sıkılmadan güzel vakitler geçirir orda :)) ayrıca teyzemin eşi levent abi harika bir evsahibiydi ona ayrıca teşekkür ediyorum :))
kerem çok mutlu oldu kuzenimin kızıyla site içinde rahatça oynadılar eğlendiler..ilk kez  yanında ben olmadan gezmeye gitti oğlum sinema keyfi yaptı :)
 teyzemle alışverişlere çıktım ve çook zor beğenen karar veren ben birkaç parça şeyi alana kadar günlerce gezdim :(

ve tabi günler hızla geçti...şimdi evdeyim ama daha ne kendimi ne evi toparlamış değilim 1 haftaya adapte olurum anca..
serin ankara dan sıcak ada ya dönmüş ben herkesee güzel günler diliyoruumm...

bu aralar bizden kısa  kısa..

1 ayı aşmış yazmayalı..ama pc de oluşan tuhaf bir durumdan dolayı kumanda panelime dahi ulaşamadım..:(( bu aralar neler yaptık bizz çok farklı bi durum olmadı ama kısa kısa geçelim..

her zamanki gibi ayda en az bir kez gittiğimiz dr.teyzemize yine gittik keremciğim sağolsun..yine antibiyotikten kurtulamadık :(

ne yaz ne bahar tuhaf bir mevsimi bizde yaşadık halada yaşıyoruz her yerde olduğu gibi..dolayısıyla mikroplarla haşıreşir haller bitmiyooor tükenmiyorrr...

okulların açılma heyecanı daha dün gibiyken okul dönemi bitti kerem de yıl sonu gösterisini yaptı seyrettik heyecanlandık duygulandık mutlu olduuk..

cuma günü karnemizi bekliyoruz ..daha sonra yolculuk var nasipse..bekle bizi ankaraaaa...

bool yağmurlu şimşekli gökgürültülü bir hafta geçirdiğimiz haziran ayında bizden ufak tefek haberler böylee..

herkese güneşli sıcacık mutlu tatilleer...

yarın anneler günü ama...

5 yıldır anne demiyorum..dilim bu kelimeyi ve sahibini özledii :((

her yıl anneme anneler günü hediyesi almak için yaşadığım heyecanı hatırladım şimdi..ona ihtiyacı olan birşeyi alıp hediye ettiğimde gözlerindeki ışıltıyı yüzündeki o güzel tebessümü hatırladım..buruldum ürperdim ve o anne suretinde hayatımdan geçmiş meleğimi düşündüm...SENİ SEVİYORUM ANNEEE..
bizi duyduğunu hissettiğni hatta zaman zaman bulunduğumuz yerlere geldiğini düşünüyorum hissediyorum annemin..şimdi bende bir anneyim ama onun kadar sabırlı sevecen hoşgörülü bir anne değilim :((
oğlumun ilk 1,5 yılını paylaşmış olsa da annem oğluma insan sevgisini daha doğrusu SEVMEYİ öyle güzel aşıladı öğretti ki bunun için bile ömrümce minnettarım meleğime...
TÜM ANNELERİN ANNELER GÜNÜ KUTLU OLSUN...SEVGİYLEE....

durgun zamanlar...

yazamıyorum ..olmuyor bir türlüü.. parmaklarım klavyeye gitmiyor :(

tek düze monoton zamanlardayım yine..ne paylaşayım ki diyorum susuyorum işte...

23 nisan gösterisi için uzun zaman hazırlanan oğlumun 26 nisan da yaptıkları gösteriyi ( çok iyi bir çekim olmasa da ) yüklemeye çalışacağım ama becerebilir miyim bilemiyorum !!



aslında kerem alerjik hastaydı biraz gözlerinden ve burnundan ama gösteri için okula gittik yine de...zaten o gün dışında da bir aksiyon yaşamadık zon zamanlarda ..garip hava şartları da etkili tabi bu duruma :(

tıpkı havalar gibi benim iç havam da karmaşık uzun zamandır belki o yüzden de hayat tatsız tuzsuz yürüyordur  değil mi !

mimmm....

uzun zaman önce aldığım bir kararla ödül ve mimleri yayınlamıyordum ancak nadiren kabul ediyorum tıpkı şuan olduğu gibi..sevgili arkadaşım yalnız yakamoz (mutfağımdaki yalnızlık) tek soruluk bir mim göndermiş..

Şuan kendi ruh halinizi anlatan, bir ezginin melodisiyle yada bir şiirin satırlarıyla yada bir veciz sözle yadaaa bir resimle aktarınız seçim sizin hangisini istiyorsanız :)

aslında öyle karmaşık ki ruh halim kelimeler yetmez desem yeridir.. :)

ben aşk mıyım

günah mıyım
sevap mıyım
içim yanar
bir garip araftayım...


bir yangının külüyüm
bilmiyor ki ölüyüm
sanki mahşer günüyüm
dokunmayın ağlarım


kıyılara vurmuşum
boşluğa savrulmuşum
kendime el olmuşum
dokunmayın ağlarım..

işteee böyle bir haldeyimm ARAFTAYIIMM...