2017 'YE GİRERKEN...


    Uzun zaman araliklariyla yazabildigim blogumu özlüyorum ama firsat bulamiyorum. Hani klasik 24 saat yetmiyor sözü gerçekmiş diyorum artik..
   Yaz tatilinde sehir değişikliği ile bambaşka bir kosturmacanin içinde buldum kendimi.. Evin her yükünü tasimak boynumun borcu iki evladim icin.. Kerem okuluna arkadaslarina alisti..Cok sevdigi futbol ile hasir nesir haftasonlari antremanlariyla.. Eylül üm bal kizim icin iyi bir kurum bulma cabam sıkıntili bir süreçti ama simdilik iyiyiz.. 28 aylik ve artik yürümeye başladı cok aktif olmasa da çok şükür bu günümüze.. Ozel bir dil terapistiyle görüştüm yeni yil ile birlikte bir dil gelisimi sürecine girecegiz insallah..
     İstiyorum ki elimden gelen herşeyi yapayim ki takdiri Yuce Rabbime birakabileyim...
     Herkese kalbindeki tüm güzel dileklerine kavusacagi harika bir yil diliyorum..

BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ DÜNYA!!

    Ne hizli gecti yillar...zaman ne cok sey aldi verdi ömrüme...ben yetisemiyorum kendime..

     Oglum ve kizimla ne yollar yürüdük kisaca bahsetmek istedim biraz icimi dökmek istegiyle...

      Kizimin babasi ben hamileyken baslayan hastane seruvenine ne yazik ki 3 kasim da yenik düştü... Eylül babasini taniyamadan kaybetti...Kabullenmek aciydi ama mecburiydi...oglum kendi babasiyla ayriligimizdan sonra bir de kardesinin babasindan da ayriligi yasadi..atlatmasi zor oldu duygusal cocuklar nasip etmiş mevlam bana...

      Hayat devam etmek zorundaydi ve biz yasayabilmeyi cocuklarimla birlikte ogrenme cabasindayiz iste.. Eylül özel egitimde güzel gelismelerle yola devam ediyor..nerdeyse 20 aylik oldu henüz yuruyemiyor ama basaricak tabi ki biraz daha zaman ve gayret lazim...algisi ilgisi yüksek gorerek öğrenen bir cocuk elhamdulillah...

       İstanbul maceramiz bu yaz okul tatiliyle sona erecek çünkü adaya geri dönüş yapacagiz...burda hayat külfetli ve zor...tek üzüntüm Eylülü n egitim kurumundan ayrilmak çünkü harika ogretmenleri var ve onlar kadar samimi ve birikimli yeni ogretmenler bulabilir miyiz bilmiyorum kaygiliyim ama insallah korkularimdan kurtarir rabbim...

       Ara ara hayata mola vermek icin kendimle başbaşa kalabildigimde yine buralara icimi dökmeye gelsem iyi olucak...aslında yazmak terapi, zaman ayirmak gerek...

       Cuma saatlerinde kalbinizden gecen tüm guzel ve hayirli dualarin kabul olmasini dilerim...biryerlerde bizi de dualarina katan dostlar olmasi temennisiyle...Sevgiler herkese...

                 YİNE YENİDEN BURALARDAYIZZ...

  Çok zaman oldu buralardan gideli..daha doğrusu yazmayı bırakalı..çünkü izlediğim blogları okumaya devam ettim yazmasam da...

  Gelelim bizee ..yaşadığımız şehir değişti 2013 aralıktan beri İstanbul dayız artık.yeniden evlendim ve süpriz bir bebek girdi hayatımıza..ama yaşım yadsınamaz halde olmasına rağmen o minik kalbe kıyamadım..dr. um bana yapılan testte yüksek riskte down sendromu dediğinde ondan vazgeçmeyi hiç düşünmedim..ama biryanım da bunun sadece bir olasılık olduğunu telkin ediyordu içime..hani hep biliriz duyarız bazı şeyleri de hiç başımıza gelebileceğini kendimize konduramayız ya biraz öyleydi bendeki hislerde tabi :)..nihayet  ilk karşılaşmamız doğar doğmaz oldu kızımla ve o an ben artık down sendromlu bir meleğin annesi olduğumu gördüm..ilk 2 gün korkulu endişeli bir ruh halindeydim..neler bekliyordu nasıl bir yol izlemeliydim karışmıştı aklım..sonra panik halimi üzerimden atıp birlikte hayatımıza önce meleğimi kabullenmekle başladım..araştırdım araştırdım..öğrendikçe korkularım azaldı..ancak 4 günlükken başlayan sarılık maceramız 53 gün sürdü ve stersi beni zorladı biraz..doğuştan tiroid sorunumuz olduğunu öğrendik ve ilaç kullanarak tedavi olacağını da öğrendik ..şükür ki kalp gibi ciddi bir sorunumuz yok..şimdi 7 aylık olduk ve artık özel eğitim merkezinde fizyoterapiye başladık..( down sendromlu çocuklar doğuştan hipotone yani kas gevşekliği yaşıyorlar..bu yüzden  normale yakın zamanlarda gelişimlerine yardımcı olması için fizyoterapi görüyorlar..)şimdi kucağımda sizlere yeniden hikayemizin ilk gününü birlikte yazıyoruz :D

  minnak kızım ve abi olan oğlumla şimdilik iyi akşamlar diyoruz...

geçer miii....

hayatımın en zor günlerinden birkaçını yaşıyorum bu aralar..en son bu kadar çok annem öldüğünde ağladım günlerce..durduramazdım gözyaşlarım kendiliğinden inerdi..
şimdi yine aynı moddayım bu sefer biraz farklı ölen yok ama bir yol ayrımı var...
yürütmek için kendimle uzun süre mücadele verdiğim bir evliliğim vardı ama artık anladım ki benn yanlış seçim yapmışım gerçekten ama kendime çok kızıyorum şimdi hem eşimi hem kendimi onarılmaz üzüntülere mecbur bıraktım...üstelik bir oğlumuz var ve onun çok yara almadan çıkmasını istiyorum bu badireden..bikaç gün sonra bitecek bu evlilik ama sonrasında nasıl bir hayat olacak neler bekliyor bizi çok ta net değil..
biraz korkuyorum biraz güçlüyüm biraz hüzünlüyüm biraz umutluyum....bu liste böyle uzamakta tabi..
evlilik kararıda ilk benim di ayrılık kararı da ilk benim..yani günahı da sevabı da benim bu işin ama çok ağır bir vebal sanırım ki zorlanıyorum, kendimle cebelleşiyorum bazen sakinleşip herşey yoluna girecek diye teselli ediyorum kendimi bazen acının dibine vuruyorum.
biter mi bu sancılı zamanlar hayat normale döner mi???noolur herşey bizim için  güzel olsunn..kararım pişmanlık sebebim olmasınn inşallah. ..(dualarınızı eksik etmeyin bizden olur mu..

ankara dönüşü!!

yine 1 ay olmuş bloğuma yazmayalı :( ama zaten yaklaşık 3 haftadır ankara daydık kerem ve ben..gittiğimiz gün ben hasta oldum antibiyotik falan kullanmak zorunda kaldım ama herşeye rağmen eğlenceli dolu dolu günler yaşadık...teyzem, yeni eşi ve kuzenlerim harika günler geçirmemizi sağladılar onlara teşekkür ediyoruumm..teyzemin evi bahçeli triplex bir ev ve öyle sakin huzurlu biyerde ki insan dışarı çıkmadan bile canı sıkılmadan güzel vakitler geçirir orda :)) ayrıca teyzemin eşi levent abi harika bir evsahibiydi ona ayrıca teşekkür ediyorum :))
kerem çok mutlu oldu kuzenimin kızıyla site içinde rahatça oynadılar eğlendiler..ilk kez  yanında ben olmadan gezmeye gitti oğlum sinema keyfi yaptı :)
 teyzemle alışverişlere çıktım ve çook zor beğenen karar veren ben birkaç parça şeyi alana kadar günlerce gezdim :(

ve tabi günler hızla geçti...şimdi evdeyim ama daha ne kendimi ne evi toparlamış değilim 1 haftaya adapte olurum anca..
serin ankara dan sıcak ada ya dönmüş ben herkesee güzel günler diliyoruumm...

bu aralar bizden kısa  kısa..

1 ayı aşmış yazmayalı..ama pc de oluşan tuhaf bir durumdan dolayı kumanda panelime dahi ulaşamadım..:(( bu aralar neler yaptık bizz çok farklı bi durum olmadı ama kısa kısa geçelim..

her zamanki gibi ayda en az bir kez gittiğimiz dr.teyzemize yine gittik keremciğim sağolsun..yine antibiyotikten kurtulamadık :(

ne yaz ne bahar tuhaf bir mevsimi bizde yaşadık halada yaşıyoruz her yerde olduğu gibi..dolayısıyla mikroplarla haşıreşir haller bitmiyooor tükenmiyorrr...

okulların açılma heyecanı daha dün gibiyken okul dönemi bitti kerem de yıl sonu gösterisini yaptı seyrettik heyecanlandık duygulandık mutlu olduuk..

cuma günü karnemizi bekliyoruz ..daha sonra yolculuk var nasipse..bekle bizi ankaraaaa...

bool yağmurlu şimşekli gökgürültülü bir hafta geçirdiğimiz haziran ayında bizden ufak tefek haberler böylee..

herkese güneşli sıcacık mutlu tatilleer...

yarın anneler günü ama...

5 yıldır anne demiyorum..dilim bu kelimeyi ve sahibini özledii :((

her yıl anneme anneler günü hediyesi almak için yaşadığım heyecanı hatırladım şimdi..ona ihtiyacı olan birşeyi alıp hediye ettiğimde gözlerindeki ışıltıyı yüzündeki o güzel tebessümü hatırladım..buruldum ürperdim ve o anne suretinde hayatımdan geçmiş meleğimi düşündüm...SENİ SEVİYORUM ANNEEE..
bizi duyduğunu hissettiğni hatta zaman zaman bulunduğumuz yerlere geldiğini düşünüyorum hissediyorum annemin..şimdi bende bir anneyim ama onun kadar sabırlı sevecen hoşgörülü bir anne değilim :((
oğlumun ilk 1,5 yılını paylaşmış olsa da annem oğluma insan sevgisini daha doğrusu SEVMEYİ öyle güzel aşıladı öğretti ki bunun için bile ömrümce minnettarım meleğime...
TÜM ANNELERİN ANNELER GÜNÜ KUTLU OLSUN...SEVGİYLEE....

durgun zamanlar...

yazamıyorum ..olmuyor bir türlüü.. parmaklarım klavyeye gitmiyor :(

tek düze monoton zamanlardayım yine..ne paylaşayım ki diyorum susuyorum işte...

23 nisan gösterisi için uzun zaman hazırlanan oğlumun 26 nisan da yaptıkları gösteriyi ( çok iyi bir çekim olmasa da ) yüklemeye çalışacağım ama becerebilir miyim bilemiyorum !!



aslında kerem alerjik hastaydı biraz gözlerinden ve burnundan ama gösteri için okula gittik yine de...zaten o gün dışında da bir aksiyon yaşamadık zon zamanlarda ..garip hava şartları da etkili tabi bu duruma :(

tıpkı havalar gibi benim iç havam da karmaşık uzun zamandır belki o yüzden de hayat tatsız tuzsuz yürüyordur  değil mi !

mimmm....

uzun zaman önce aldığım bir kararla ödül ve mimleri yayınlamıyordum ancak nadiren kabul ediyorum tıpkı şuan olduğu gibi..sevgili arkadaşım yalnız yakamoz (mutfağımdaki yalnızlık) tek soruluk bir mim göndermiş..

Şuan kendi ruh halinizi anlatan, bir ezginin melodisiyle yada bir şiirin satırlarıyla yada bir veciz sözle yadaaa bir resimle aktarınız seçim sizin hangisini istiyorsanız :)

aslında öyle karmaşık ki ruh halim kelimeler yetmez desem yeridir.. :)

ben aşk mıyım

günah mıyım
sevap mıyım
içim yanar
bir garip araftayım...


bir yangının külüyüm
bilmiyor ki ölüyüm
sanki mahşer günüyüm
dokunmayın ağlarım


kıyılara vurmuşum
boşluğa savrulmuşum
kendime el olmuşum
dokunmayın ağlarım..

işteee böyle bir haldeyimm ARAFTAYIIMM...

yasak kalktı amaaa...

uzun zamandır tek kelime dökülmedi dilimden klavyeme..aslında aklım karışık kalbim arafta...üzerine birde keremin ağır geçen suçiçeği eklenince bende ipler koptu bayadır :(((

ne zaman umutla baksam hayata çok değil kısa bi süre sonra yerle yeksan oluyor herşey..isyankar olmak yakışmaz imanımıza kulluğumuza elbet ve biliyoruz ki allah kullarına taşıyamayacağı yükler vermez amaa biz insanlar yine de sabırsız ve sitemkar oluyoruz..bendeee zaman zamann çıkmazların içinden yakarışlarımla allah a dua ediyorum KÜN FEYE KÜN olmasını tüm kalbimle istiyorum.

çok üstü kapalı anlatıyorum tabi okuyan sadece bi sürü sıkıntısı var bu kadının der sanırım.. ki gerçek bu zatenn..ayrıntıları bana kalsın ama yoruldum gerçekten enkazdayım ....

yine de bir umut dualarımın kabulünü diliyorum her gün defalarca yaradandan..

bir çıkış yolu huzur ve mutlu olma yolu nasip et diyorumm..siz dostlar da kalben amiin derseniz belki kabul olur....

arada toparlanıp ayağa kalkıyorum arada böyle en dibe vuruyorum farkındayım sağlıklı bi durum değil ama sabırla normale dönebilmeyi bekliyorumm..

herkese huzur ve yaşama sevinci dolu yeni bir gün dileğiyle...

hediye çekilişi..

http://asahhara.blogspot.com/ sevgili blogdaşımız harika bir hediye çekilişi hazırlamış.yüreğine sağlık diyorum herkese bol şans...

sömestr biterken;
herkese selaam..yine baya oldu yazmayalı çook tembelim çook amaa bu kış valla mikroplarla meşguliyetten başka bişeye vakit ayıramadım yahu :(

tam tatilin başladığı gün keremle yine dr.teyzemize gittik çünkü nefesinde daralma farkettim iyi ki de gitmişim gribi iyileşirken u dönüşü yapıp astım bronşite doğru yol alacakmış ki yakaladık şükür 10 gün maalesef antibiyotik ve hava fısfısları ile haşır neşir olduk e tabi evdeydik ama keremle ev aktivitelerimiz vardı güzel vakit geçirmek için hani resim diceksiniz de bikaç foto var ama pc ye yüklemek problemli daha sonra paylaşacağım inşallah. :))

ve en sonunda dün dışarı çıktık ana oğul.bir arkadaşım yeni doğum yaptı ona bebek hediyesi aldık beraber kerem de ayrı hediye almak istedi kırmadım tabi.sonra biraz park keyfi yaptık buralarda hava bu ara yaz gibi hayr olsun...park keyfinden sonra keremin her çarşı çıkışı uğrak yeri lcw ye gitmeden olmazdı ve gittik oğluşuma bir tane sweatshirt aldık lazımdı çünkü.o mutlu ben mutlu dönüş yolunda bebeğe de uğradık. minicik çook şirin bir erkekti maşallah.kerem çok şaşırdı ilk kez yeni doğan bir bebek gördü çünkü hatta altının bezlenmesi bile şaşırttı onu bende bebekken böylemiydim diye sordu şaşkın gözlerle çocuğuumm.
ve güzel bir günün ardından allaha şükrettik herşey için..
okullar açılmadan bitirmesi gereken tatil kitabındaki alıştırmaları yapmakla meşgul şu an oğlum.onu böyle sorumluluğunu yerine getirirken görmek beni mest ediyor doğrusu .inşallah tüm eğitim hayatı boyunca bu sorumluluğu devam eder.(amin)

hastalık sonrası günler...
vee artık herşey daha iyi allaha şükür.ben iki kutu antibiyotik sonunda ayağa kalktım şükür.kerem ise salı günü okula ve normal hayatına geri döndü :))

bu haftayı ben evde miskinlik yaparak pc de oyun oynayarak geçirdim valla ev işleri ööyleee bakıyor bana...

ve bu nekahat döneminde kendimle fazla başbaşa kalıp içimden konuştum sonra birkaç arkadaşımla da konuştum ve yeniden hayata dönmem gerektiğine karar verdim..şimdi okurken diceksiniz ki hayata dönmek derken??

evet kendimden uzun zaman önce vazgeçtiğim monoton bir kısır döngüye mahrum etmiştim kendimi..aslında bir nevi depresyonvari hallerdeydim :(((

yeniden düşünen üreten aktif olan bir hayata kendimi adapte etmeliyim ki daha yaşamının çok başında olan oğluma da doğru bir ebeveyn olabileyim.sonuçta çocuk gördüğünü öğrenir..

çook eski bir arkadaşımın beni telefonda yüreklendirmesi de bu konuyu daha ayrıntılı düşünmemi sağladı..kendim için birşeyler yapıcam inşallah..bir hobi ve sosyal aktiviteler...

bakalım nasıl değiştirecek bu mutsuz moddaki beni yeni kararlarım...
tabi her zaman ki gibi herşeyin hayırlısını dilemek gerek yaradandan..

umutlu ve güzel günler dileğiylee....

bir ameliyat macerasııı...ve sonrası...

daha önceki yazılarımda keremin genizeti ve kulak tüpü ameliyatları olacağını yazdımmı tam hatırlamıyorum..ama şimdi yazmış oldum :)
25 aralık cumartesi günü izmire kerem in ameliyatı için gittik öğlene kadar beklemek oldukça stresliydi..geceden keremin aç ve susuz olması gerekliydi ve bizde bişey yememiştik tabi stres dolayısıyla sabah ta yiyemedim..sonra ne mi oldu.. kerem hayırlısıyla ameliyat oldu odasına geldi narkoz etkisinde uğraşırken benn bi anda bayılmışım.hayatımda ilk kez yaşadım ve çok tuhaftı kendime geldiğimde herşey düzelir sanmıştım ama olmadı başka bir hastaneye acile gittik neyse ki oğlumun başında kalabilecek yanımızda birileri vardı..acilde iğne ve serum biraz gözümü açtı ama akşama eve döndüğümüzde ben hala bişeylerin ters gittiğini biliyordum ertesi sabah yine acillik oldum..oğlum evde babasıyla kaldı ben hastanede :(((
ben kereme bakabilecek halde değildim ama o maşallah çabuk toparlanıyordu sadece sıvı tüketmesine dikkat etmek lazımdı yata kalka onunla ilgilenmeye çalıştım.
nihayet p.tesi güçte olsa dr. a gittim ve ağır bir enfeksiyon geçirdiğimi anladık.birsürü ilaç kullanıyorum ama halaa düzelebilmiş değilim..hatta 1.antibiyotik yeterli gelmediği için bugün 2. bir antibiyotik başlıyorum.artık nasıl dirençli bir bakteriyse vücudumdaki terkedemedi beni :((
gribal durumlarda olayı daha zorlaştıran sebep tabi..bu yaşıma kadar hiç bu kadar ağır hastalandığımı bilmem..allah bir daha yaşatmasın inşallah..her nerede şifa isteyen kulu varsa rabbim beni de aralarına katıp şifa versin inşallah..cuma vakti dualarınızı esirgemeyin bizlerden.
bugün yeni bir yıla giriyoruz umutlu olmak istiyorum herkes gibi güzellikler bekkliyorum...

ve pazartesi keremin kontrolü için yine izmire gidiyoruz inşallah onunda bir problemi çıkmaz herşey yolunda gider...

kalbinizdeki tüm güzel dileklerinizin gerçekleşmesi umuduylaaa.. sağlıklı günler...

yağmuuur.. miimm..ve kısır döngüü...

dün fecii bir gündüü..sanki gök yarılmış gibiydii..yağmur rüzgar dolu peşpeşe geldii saatlerce..arada sallandıklarımızı saymıyorum dahaa..bir ara camlar kırılacak zannettim dolunun şiddetinden ama evde oğlumda olduğundan belli etmemeye çalıştım endişelerimii..annelik tuhaf bişeyy..artık duygularımı gizlemekte usta oldum sanırım.e tabi o kadar şiddetli havada tel. ve net sizlere ömür bizde.nasıl yalnız kaldım böyle internetsiz telefonsuz evdeee..meğer bu teknoloji ne çok boşluğu dolduruyormuşş...

kerem geçen haftayı evde geçirdikten sonra bu hafta okula döndü ona iyi geliyor okula gitmek kendini mutlu hissediyor çünkü.ama arada rahatsızlığı zorluyor halaa :((( umutluyuz herşey yoluna girecek inşallahhh..

bugün bloglara bakmak için gelmiştim yazmayı pek düşünmüyordum ama sevgili mutfağımdaki yalnızlık beni mimlemiş..(artık mim cevaplamıyordum ben ama çok değerli bir dostumun mimini geri çevirmek istemedim..)

Bir kişi seçip onunla neler yapmayı sevdiğinizi yazın... ? 

bu sorunun cevabını çoğu kişi çocuğu olarak cevaplamışş..her anne gibi bende çocuğumla herşeyi yapmaktan zevk alıyorum ama benim cevabım farklı biraz..

artık yanımda olamayan melek annemi seçiyorum benn. birlikte vakit geçirmeyi tek özlediğim insann..onunla sadece sohbet etmek bile en sevdiğim şeydi benimm anne dost kardeş arkadaş sırdaş herşeydi o benim için..eksikliği yeri dolmaz dolmayacak ama benim blog alemine giriş sebebim de onun yokluğunda avunmaktı..annemle alışverişi,tv seyretmeyi,sahil de yürümeyi,örgü örmeyi,ağlamayı,gülmeyi....hayata dair herşeyi severdimmm...birgün oğlumunda benim için bunları söyleyebilmesi dileğiyle....

son günlerde neler olmuuuşşşş....
eveettt yine bayaa aradan sonra bir post yazacak gücü bulabildim kendimde :))bayramdan sonra da önceki postta bahsettiğim kuzenim bizimleydi bir süre daha ve havaların da güzel olması sayesinde arada kendimizi attık sokaklara gezmeye..buranın en hoş manzaralı yerine güvercin adaya gittik birgün çok eğlendik..

resimlerdende anlaşılıyordur sanırım.aslında daha çok foto var ama bunlar yeterli o gün için..

kerem kuzenimi çok sevdi ona 2.teyzem diyor bu beni mutlu etti tabi :)) ee hatunlar biraraya gelirde alışverişe gitmez miii o günde çok yorulduuk ama cici şeyler aldı kuzenim...

sonraa artık onun istanbul a dönüş vakti geldi ve uğurladık..yine görüşmek dileğiyleee..

vee keremden haberler; geçen perşembe izmir e kbb dal merkezine gittik kerem yakın zamanda geniz eti ameliyatı olacak :( umarım hayırlı olur ve rahatlarız..ama hastane de benim kimliğimi kaybettiler ve o çok yorgun günde sinirlerimi harap ettiler..yetkili hanımefendi çalışma arkadaşlarıyla aradığını ama bulamadığını bildirip yeni kimlik çıkarmamı masrafı karşılayacağını söyledii yahu anlamıyorum o kadar insanın içinde bile aksilik gelip beni buluyor ya nasıl bir çekim gücüm varsa .....e tabi ben 2 gün yine aksiliklerle uğraşarak kimliği çıkarttım ve nolduu dersiniz?? evet o gün hastaneden aradılar ve kaybettikleri kimliğimi bulduklarını söylediler..şaka gibi ama gerçekk..napalım artık yenisine sahibim eskisi imha olucak :))

bu hafta keremi okula göndermedim evde kendini toparlayıp arazlarını geçirelim diye..ilaçları vardı yine kullanıyoruz şmdilik daha iyi inşallah artık sorun biter..evdeki kerem okulu özleyince evi okula çevirdik dergiler çalışmalar günlük rutinimiz oldu..

dersten sıkılınca da attı kendini halının üstüne oyuncaklarıyla oynadı tabi oğlum benimm.sanırım okulun da etkisiyle daha çok yapboz ve eğitici oyuncaklarıyla oynamayı tercih ediyor hatta ben bu yazıyı yazarken o yine halının üzerinde yapboz yapıyor..:))

tabi hep ev hep ev olmazdı arada değişiklik lazımdı ve buradaki tek alışveriş merkezi bizim keremle nefes alma keyif yapma yerimiz..oradaydık...

şimdi ekleyeceğim resimde kerem hep yaptığı birşeyi yapıyor..ayakkabı temizliği :))

sizinde çocuklarınız böyle mii yoksa bu türler nadir mi bulunuyor :) tüm çocuklara kocaman öpücükler bendeeennnn...

not:sevgili çatı katı ilkay kardeşimm seni okuya okuya galiba uzuun post yazmayı öğrendim :)) ilk kez bu kadar uzun yazdım umarım zevkle okunur...







imdaaaattt diyesim varrr...


nerdeyse 1 ay olacak yeni post yazamayalı :(( çünkü hala hastalık haberinden başka bişey yok bizde...keremin 2 aydır kronikleşmiş halde hasta olması, beni sinir katsayısı yükselmiş bir insana dönüştürdü yahu.
neyse kısa kısa neler yaptık biraz bahsedelim bakalım.

 bayramdan önce kuzenim geldi istanbuldan misafirim oldu.bayramda bu kez bir kişilik daha mutluluğumuz oldu böylece..bayramın 1, günü kurbanla uğraşarak geçti.2,gün aydın a gittik gezdik bayaaa hatta bir ara keremi babasıyla bırakıp ben kuzenimle gezdim ayaklarımız ağrıyana kadar dolaştık ama eğlendik tabii :))

3,gün de etlerle boğuşarak geçti 4.gün denizli ye gittik çok sevdiğimiz bir akrabamıza.orada da eğlendik ve döndük. bayramdan sonra kerem okula döndü ama burun tıkanıklığı eşliğinde hastalık devam tabi.ne yazık ki 2 ayda 3. şişe antibiyotik kulanıyoruz şu an çünkü önceki gece ciddi ateşlendi :( bu sefer boğaz kültürüne baktırıyor dr.umuz p.tesi sonucu alıcam.perşembe günü de izmir e özel bir kbb dal merkezine gidiyoruz umarım ciddi bir problem çıkmaz...

ve bu arada yeni kutladığımız öğretmenler günü için evde kerem le beraber el işi çalışması yaptık ve oğlum büyük bir mutlulukla emeğini öğremenine hediye etti :))

çekiliş :))

http://surprizmutfak.blogspot.com/2010/11/hediye-sepeti-etkinligi-kasim-ayi.html

çok zevkle seçilmiş hoş hediyeler ..ben bayıldım ve ilk kez bloğumda çekiliş haberi veriyorum...katılan herkese bol şans....


not:bu arada kendimi daha iyi hissettiğimde son günlerin postunu hazırlayıp yayınlayacağım...şimdilik bu haberi verip kaçtım...

hastalıklar gitmek bilmiyorlaaaarrr......

resimdeki adam kadar abartmasakta bizde feci durumlardayız bu aralar...kerem 3 haftadır düzelemedi nezle gribe grip sinüzite çevirdi biraz daha ilerleyip bronşite doğru gitmekteydi ki sanırım bitirilen antibiyotikler ve ilaçlara ilave birkaç bitkisel takviye ilaçlar durumu düzeltmeye başladı...ama bu arada ben de nakavt oldum :(..bugün kendimi de dr.a götürdüm ve boğaz ağrısı diye gidip kulak iltihabı teşhisiyle çıktım...ilaçlarımı aldım hızla iyileşmek umudundayımm çünküü ilgilenmem gereken ev çocuk ve koca var..allahım sen bize güç ver...

tüm virüs ve bakterilerle uğraşan insanlara acil şifalar diliyorum ve gidip dinlenmeye çekiliyorum...hal kalırsa arada girip bloglarımı yokluyorum...herkese güzellikler dilerim....





çarşı gezisini abartınca....

dün sabah keremi okula gönderdikten sonra çıktım çarşıya...kerem e bir yelek örmüştüm ona fermuar almaya gittim tabi bununla kaldım mı hayırr...geçenlerde çok beğendiğim bir etek vardı o zaman almamıştım ama aklıma takılı kaldı çünkü ben kolay beğenemem ilk görüşte beğendiğim şey çok azdır..gittim onu almaya (bu arada bir süre önce 40 beden olan ben yeniden 38 beden olmuşum :D..)ve aldım tabi o arada gözüme eşim için bir kazak ilişti e malum doğum günü çok yakın iki renk arasında kaldım sonra görevli çocuk yardımcı oldu seçtim birini yoksa bana kalsa 2 saat kararsız kalırdım...neyseee aldım alışveriş poşetlerimi döndüm eve...sonra tekrar çıktım kerem in okuluna gittim müdüre makbuz vermem lazımdı..zaten çocukların çıkış saatiydi keremin öğretmeniyle de biraz konuştum güzel şeyler duydum mutlu oldum..oğlumun servisiyle geldik eve..saat oldu 14.00..babam aylığını almak ve alışveriş yapmak için çarşıya çıkalım dedi e hadi gidelim dedim..vee eve döndüğümüzde saat 17.00 idi..gelirken balık almıştık...daha üzerimi değiştirir değiştirmez girdim mutfağa balık salata derken sofraya oturduğumuzda sırtım ikiye ayrılmak üzereydi ama dayandııımmm..bugün sabah her sabah ki gibi 7.20 de kalktım kahvaltı hazırladım ve keremi okula gönderdim.tekrar yattım normalde geri yatmıyordum ama bu sabah halim yoktu dünkü yorgunluktan sonra...ve gözlerimi açtığımda saat 13.20 idi... nasıl kalktım üzerimi değiştirdim hatırlamıyorum.saat 13.40 da kerem in servisi geliyor ve ben sersem haldeydim..rezil olmaktan kurtuldum neyse ki vaktinde indim aşağı ve oğlumu teslim aldım....ayyyyyhhh bir daha bu kadar çok gezmiiiceeemmm...